زوراء. [ زَ ] (ع ص ) مؤنث ازور. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). یعنی آنکه یک جانب سینه ٔ وی برآمده و جانب دیگر درآمده باشد. ج ، زور. (ناظم الاطباء). مایل و کج . (از معجم البلدان ).
(زَ یا زُ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - چاه عمیق . ۲ - کمان . ۳ - قدح .
دانشنامه عمومی
زوراء نامی است که در روایات اسلامی به یکی از دو شهر بغداد و ری یا تهران اطلاق شده است و در آخرالزمان قبل از ظهور مهدی در خصوص آن وعده عذاب داده شده است.«زوراء» در زبان عربی از ماده «زَور» به معنای کژی و انحراف، ریشه می گیرد. بغداد را به این دلیل زوراء نامیده اند که مسیر رود دجله، نرسیده به این شهر منحرف می شود.زوراء هموزن شوراء از ریشه "زور" به معنی:کمان، قدح و انحراف بوده است.عذاب های وعده داده ش...
