تلفظ بین المللی : /zuːdˈɑfakˌan/ تلفظ : [zu:d'Afak,an]
لغت نامه دهخدا
زودافکن . [ اَ ک َ ] (نف مرکب ) که زود افکند. که به اندک زمانی از پای درآورد. که فی الفور مست سازد : کو آن می دیرسال زودافکن تو محراب دل من و حیات تن تو میخانه مقام من به و مسکن تو خم بر سر من سبوی در گردن تو.
