معانی کلمه : زنگل

تلفظ بین المللی : /zˈanɡal/ تلفظ :‌ [z'angal]

لغت نامه دهخدا

زنگل. [ زَ گ ُ ] ( اِ مرکب ) زنگ و درا و جلاجل و زنگوله. ( برهان ). زنگله. ( جهانگیری ). زنگله و زنگوله. زنگ شاطران. ( فرهنگ رشیدی ). زنگ. ( شرفنامه منیری ). زنگوله و زکوله. بمعنی زنگ. ( از انجمن آرا ). زنگر. زنگول. زنگوله. زنگ. درای. جلاجل. زنگله. ( فرهنگ فارسی معین ). جرس و درای و زنگ و جلاجل. ( ناظم الاطباء ) : کاسمان را به حکم هارونیش ز اختران زنگل روان بستند.خاقانی.دید که در لشکرش قیصر هارون ...

فرهنگ عمید

زنگوله#NAME?

= زنگوله

فرهنگ معین

(زَ گُ ) (اِمر. ) زنگوله .

فرهنگ فارسی

زنگ درای جلاجل زمگوله .

واژه نامه بختیاریکا

( زِنگِل ) زنگوله