زندة. [ زَ دَ ] (ع اِ) چوب یا سنگ زیرین آتش زنه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به زند شود.
زندة. [ زَ دَ ] (اِخ ) شهری است به روم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از معجم البلدان ). ابو عبیدةبن جراح رضی اﷲ عنه آن را بگشاد. (از معجم البلدان ).
( ~.) (اِ.) آتش زنه .
(زَ دِ) (ص .) ژنده ؛ بزرگ ، عظیم .
دل ( ~. دِ) (ص مر.) 1 - روشن دل . 2 - شاد، خوش مشرب .
تکیه ای: zenda
طاری: žanda
طامه ای: ǰanda
طرقی: ǰanda
کشه ای: ǰanda
نطنزی: zanda
جاندار، حی، موجود، هست ≠ مرده، میت