تلفظ بین المللی : /zˈan bˌarɑdˌarɡozˈini/ تلفظ : [z'an b,aRAd,aRgoz'ini]
دانشنامه آزاد فارسی
زن برادرگزینی (levirate)(یا: لویرات؛ مشتق از واژۀ لاتینی به معنی «برادرشوهر») صورتی از ازدواج، که در آن مرد موظف به ازدواج با بیوۀ برادر متوفایی است که بدون وارث مذکر مانده باشد. فرزندان از چنین ازدواجی قانوناً فرزندان برادر متوفا به حساب می آیند. هدف از این نوع ازدواج تأمین رفاه برای زن بیوه و مهم تر از آن، فراهم آوردن وارثی برای برادر متوفاست. رسم زن برادرگزینی را عبریان باستان اجرا می کردند و د...
