معانی کلمه : زلف

گیسو، موی سر.
* زلف چلیپا: [قدیمی، مجاز] زلفی که پریشان و آشفته باشد.
* زلف دوتا: [قدیمی] زلف تاخورده و پیچیده، گیسوی تابیده.
* زلف شکستن: [قدیمی، مجاز] پریشان و آشفته کردن مو.
* زلف عروس (عروسان ): (زیست شناسی ) تاج خروس.

(زُ لْ ) (اِ. ) گیسو، موی سر.
(زُ لَ ) [ ع . ] (اِ. ) ج . زُلúفَة ، پاره ای از شب ، اول شب .

گیسو، موی سر، موهای جلوسروبناگوش
( اسم ) موی سر گیسو . یا زلف خطا خطا گناه . یا زلف زمین ۱ - شب لیل. ۲ - خاکی که جوهر آدمی از آنست . ۳ - بلیه ارضی بلای زمینی . یا زلف شب تاریکی شب ظلمت لیل . یا زلف عروسان تاج خروس . یا زلف و خال . ۱ - گیسو و خال . ۲ - آرایش و زینتی است از طلا و لاجورد که بر روی عروس در شب زفاف بندند .
مرغزار روضه

/zalf/ زلف گیسو