تلفظ بین المللی : /zˈeʃt jˈɑd/ تلفظ : [z'eSt j'Ad]
لغت نامه دهخدا
زشت یاد. [ زِ ] ( اِ مرکب ) غیبت بود به بدی. ( لغت فرس اسدی چ اقبال ص 107 ).بد یاد کردن است که غیبت و بدگویی و خبث کسی کردن باشد. ( برهان ). بمعنی یاد کردن به بدی و زشتی که به تازی غیبت گویند. ( از انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( از شرفنامه منیری ) ( از فرهنگ رشیدی ). غیبت کردن. ( صحاح الفرس ) ( اوبهی ). غیبت و بدگویی از کسی و نمامی. ( ناظم الاطباء ). و به عرف خبث گویند. ( فرهنگ رشیدی ). گفتار بد درباره...
فرهنگ عمید
۱. بدگویی پشت سر کسی. ۲. (اسم ) سخن زشتی که دربارۀ کسی گفته می شود، غیبت: به تو بازگردد غم عاشقی / نگارا مکن این همه زشت یاد (رودکی: ۵۲۲ ).
