تلفظ بین المللی : /zˌerehɡˈari/ تلفظ : [z,eRehg'aRi]
لغت نامه دهخدا
زره گری. [ زَ / زِ رِه ْ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل زره گر. زره ساختن. زره بافی. زره سازی : خدای تعالی آهن را فرمانبر داروی ( داود ) کرد تا در دست وی همچون خمیر و همچون موم شد و جبرئیل را بفرمود تا وی زره گری بیاموخت. ( ترجمه طبری ، بلعمی ).در کار من فتاده زره وار صد گره تا پیشه کرد زلف سیاهت زره گری.رشید وطواط.ساخت فروکند ز اسب ، آینه بندد آسمان صبح قبا زره زند، ابر کند زره گری.خاقانی ( دیوان چ سجاد...
