زَبرِقان بن بَدر تمیمی (؟ - ۶۶۵م) صحابی شاعر بود. زَبرِقان (همواره در عربی با الف و لام تعریف همراه است) لقبی است که برجای نامش شهرت یافت؛ دو وجه دارد: گویند برای زیبارویی اش به این واژه لقب گرفت (زبرقان از لقب های کرهٔ ماه در زبان عربی بوده) یا برای زردفامی عمامهٔ روزانه اش. تا هنگام خلافت معاویه زیست و جاحظ ذکر کرده که او نابینایی اش را از دست داد.درباره وُهَیبه گفته شده که از شاعران دوره ی جاهل...
