معانی کلمه : زبانی
لغت نامه دهخدا
زبانی . [ زُ ن َ ] (ع اِ) (...العقرب ) تثنیه ٔ زبانی در حالت نصب یا جر و اضافه .
ما بین عین فی زبانی الذناب .
فرهنگ عمید
ویژگی مطلبی که با زبان گفته شود؛ شفاهی.
= زبانیه: ◻︎ پس بفرمود تا زبانی زشت / سوی دوزخ دواندش ز بهشت (نظامی۴: ۷۲۲)
ویژگی مطلبی که با زبان گفته شود، شفاهی.
= زبانیه: پس بفرمود تا زبانی زشت / سوی دوزخ دواندش ز بهشت (نظامی۴: ۷۲۲ )
= زبانیه: پس بفرمود تا زبانی زشت / سوی دوزخ دواندش ز بهشت (نظامی۴: ۷۲۲ )
فرهنگ معین
(زَ) (ص نسب .) شفاهی .
( ~.) [ ع . جِ. زبنی یا زبنیة ، از زبن به معنی رفع و برداشتن ؛ در فارسی مفرد گیرند ] (اِ.) وکیل دوزخ ، موکل آتش ؛ ج . زبانیان .
(زَ ) (ص نسب . ) شفاهی .
( ~. ) [ ع . جِ. زبنی یا زبنیة ، از زبن به معنی رفع و برداشتن ، در فارسی مفرد گیرند ] (اِ. ) وکیل دوزخ ، موکل آتش ، ج . زبانیان .
( ~. ) [ ع . جِ. زبنی یا زبنیة ، از زبن به معنی رفع و برداشتن ، در فارسی مفرد گیرند ] (اِ. ) وکیل دوزخ ، موکل آتش ، ج . زبانیان .
فرهنگ فارسی
مربوط به زبان یا در سمت زبان
مردمتمرد، مالک دوزخ، دوزخیان
وکیل دوزخ موکل آتش جمع زبانیان : [[ نگاهدار زبان تا به دوزخت نبرد که از زبان بتر اندر جهان زبانی نیست ]] ( سعدی کلیات ۴۳۵ ) .
مرد محافظ جان مالک دوزخ
وکیل دوزخ موکل آتش جمع زبانیان : [[ نگاهدار زبان تا به دوزخت نبرد که از زبان بتر اندر جهان زبانی نیست ]] ( سعدی کلیات ۴۳۵ ) .
مرد محافظ جان مالک دوزخ
مترادف و متضاد
شفاهی، فمی ≠ قلمی، کتبی
واژه نامه بختیاریکا
زُووی
فرهنگستان زبان و ادب
{lingual} [پزشکی-دندان پزشکی] مربوط به زبان یا در سمت زبان