[ویکی فقه] پَهْلَوی، زَبانْ وَ اَدَبیّات، واژه پهلوی در اصل به معنای منسوب به پهلو (پارت) است که از دوره هخامنشی به بعد از استان های شمال شرقی ایران بود و در کتیبه های هخامنشی پرثوه نامیده شده است.پهلوی در اصل نام زبان رایج در استان پارت بوده است که امروزه پارتی نامیده می شود. در دوره ساسانی زبان رایج در استان پارت (پارتی) را پهلویگ (در متون مانوی: پهلوانیگ) و زبان رسمی شاهنشاهی ساسانی را پارسیگ م...
