تلفظ بین المللی : /zˈɑjed sˈeq1e/ تلفظ : [z'Ajed s'eq1e]
لغت نامه دهخدا
زاید ثقه. [ ی ِ دِ ث ِ ق َ / ق ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) زائد ثقه. در اصطلاح محدثان ، حدیثی است که یک راوی ثقه بدان متفرد باشد و مضمون آن در احادیث راویان دیگر نیامده باشد. در کشاف اصطلاحات الفنون آرد: نزد محدثان ، زائد ثقه سه گونه است :1 - حدیثی که راوی ثقه نقل کند و مضمون آن با احادیث دیگر راویان ثقه مخالفت و تباین داشته باشد. این حدیث را مانند حدیث شاذّ، مردودمیدانند.2 - آن است که حدیث ( ان...
فرهنگ فارسی
در اصطلاح محدثان حدیثی است که یک راوی ثقه بدان متفرد باشد و مضمون آن در احادیث راویان دیگر نیامده باشد
