تلفظ بین المللی : /zˈɑd bˈuːm/ تلفظ : [z'Ad b'u:m]
لغت نامه دهخدا
زاد بوم . (اِ مرکب ) محمول بر قلب یعنی وطن و زمینی که در آن متولد شود. (آنندراج ) (غیاث اللغات ). وطن . مولد. (فرهنگ شعوری ج 2 ص 36) : آن را که بر مراد جهان نیست دسترس در زاد بوم خویش غریب است و ناشناس . سعدی (گلستان چ فروغی ).و رجوع به زاد و زاد و بوم شود....
