تلفظ بین المللی : /zˈɑdʒ ˈaːxzar/ تلفظ : [z'AdZ 'a:xzaR]
لغت نامه دهخدا
زاج اخضر. [ ج ِ اَ ض َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) زاج آهن. زاج سبز. آن را بهندی هیراکسیس نامند. طبیعت آن گرم و خشک تر از سایر اقسام و سوخته آن لطیفتر و احراق آن برای لطیف بودن آن است. افعال و خواص آن : محرق و اکال و... صاحب بنیه قوی مرطوب از آن [ یک درم سوخته زاج ] بنوشد موی سفید آن ریخته بجای آن موی سیاه بروید. و مجرب دانسته اند. ولیکن چون بسیار خشک و بغایت مضر ریه است ترطیب بسیار باید نمود. و قط...
