تلفظ بین المللی : /rˈiʃ q1ˈɑzi/ تلفظ : [R'iS q1'Azi]
لغت نامه دهخدا
ریش قاضی. [ ش ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) لته ای که بر شیشه و یا کدوی شراب بندند تا شراب صاف و درپیاله ریخته شود. ( ناظم الاطباء ) ( از برهان ) ( از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ). پنبه که در دهان شیشه شراب نهند. ( از غیاث اللغات ) ( فرهنگ رشیدی ) : ندارد هیچکس پروای ریش محتسب امابه دور شیشه می ریش قاضی حرمتی دارد.خواجه آصفی ( در هجو قاضی احمد سیستانی ).ریش قاضی حرمتی دارد بر هشیار و مست آنچه پیش ...
فرهنگ فارسی
لته که بر شیشه و یا کدوی شراب بندند تا شراب صاف و در پیاله ریخته شود .
