تلفظ بین المللی : /rˈiʃ xˈɑridˌan/ تلفظ : [R'iS x'ARid,an]
لغت نامه دهخدا
ریش خاریدن. [ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از رنج و تعب کشیدن. ( از مجموعه مترادفات ص 181 ).کنایه از رنج بیفایده کشیدن. ( آنندراج ). || تردید و نگرانی و اضطراب خاطر نمودن : گفت اگر پند پذیری برو و ریش مخار.
انوری ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
( مصدر ) خاریدن موهای صورت و زنخ بوسیله ناخن . کنایه از رنج و نعب کشیدن
