معانی کلمه : ریحان
لغت نامه دهخدا
ریحان . [ رَ ] (اِخ ) دهی از بخش حومه ٔ شهرستان مشهد. دارای 149 تن سکنه و آب آن از قنات تأمین می شود و محصول آنجا غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
فرهنگ عمید
۱. از سبزی های خوردنی خوش بو با ساقۀ نازک و برگ های درشت بیضی که به صورت خام خورده می شود، اسپرغم، اسپرم، شاه اسپرغم.
۲. [قدیمی] هر گیاه سبز و خوشبو.
۲. [قدیمی] هر گیاه سبز و خوشبو.
فرهنگ معین
(رَ یا رِ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - هر گیاه خوشبو، اسپرغم . ۲ - از سبزی های خوردنی با ساقة نازک و برگ های پهن .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: reyhān) (عربی) گیاهی خوشبو از خانواده ی نعناع که مصرف خوراکی و دارویی دارد .
اسم: ریحان (دختر) (عربی) (طبیعت) (تلفظ: reyhān) (فارسی: ريحان) (انگلیسی: reyhan)
معنی: گیاهی علفی، کاشتنی، و معطر از خانواده نعناع، هر گیاه خوشبو، گیاهی خوشبو از خانواده ی نعناع که مصرف خوراکی و دارویی دارد
معنی: گیاهی علفی، کاشتنی، و معطر از خانواده نعناع، هر گیاه خوشبو، گیاهی خوشبو از خانواده ی نعناع که مصرف خوراکی و دارویی دارد
گویش اصفهانی
تکیه ای: reyhun
طاری: reyhun
طامه ای: reyhun
طرقی: reyhun
کشه ای: reyhun
نطنزی: reyho(n)
مترادف و متضاد
basil (اسم)
ریحان، شاهسپرم از خانواده نعناعیان