انسان گرایی مکتبی در روانشناسی است. انسان گرایان و هستی گرایان هر دو به معنی زندگانی می اندیشند. خودآگاهی در مرکز جست وجوی انسان گرایان برای پیدا کردن معنای زندگی قرار دارد. اصطلاح انسان گرایی معنی های بسیار و تاریخچه ای طولانی دارد. نظریهٔ انسان گرایی در دهه های ۱۹۶۰-۱۹۵۰ و در پاسخ به روانکاوی و الگوهای رفتارگرایی، به نیروی سوم روانشناسی آمریکا تبدیل شد. روانکاوی انسان را اسیر تعارض های ناهشی...
