تلفظ بین المللی : /ravˈɑnbaxʃ/ تلفظ : [Rav'AnbaxS]
لغت نامه دهخدا
روان بخش .[ رَ وام ْ ب َ ] (نف مرکب ) آنکه یا آنچه روح ببخشد. جان بخش . روح بخش . صفتی از صفات آفریدگار : بهر کار کو ساخت داننده اوست روان بخش و روزی رساننده اوست . اسدی .ادریس قضابینش و عیسی روان بخش داده لقبش در دو هنر واضع القاب . خاقانی .خون شددلم از حسرت آن لعل روان بخش ای درج محبت به همان مهر و نشان باش . حافظ.|| (اِخ ) نام فرشته ای است که علم و دانش با اوست و به عربی او را روح القدس خوانند....
