تلفظ بین المللی : /rˌohbɑnˈiːjat/ تلفظ : [R,ohbAn'i:jat]
لغت نامه دهخدا
رهبانیت . [ رُ نی ی َ ] (ع اِمص ) زهد ترسایان که بازداشتن نفس باشد از حظوظ و لذات چنانکه نکاح نکنند و غذای لذیذ و خوب نخورند بلکه گاه برای رفع شهوت آلت تناسل را می برند. (از غیاث اللغات )(ناظم الاطباء). ورزیدن راهبی . (السامی فی الاسامی ). زاهدی ورزیدن . راهبی ورزیدن . رجوع به رهبانیة شود....
فرهنگ عمید
گوشه نشینی، ترک دنیا، و چشم پوشی از لذت های آن برای تقرب به خدا، مخصوصاً در مسیحیت.
فرهنگ معین
(رَیا رُ یَّ ) [ ع . رهبانیة ] (اِمص . ) طریقة راهبان ، گوشه نشینی و ترک دنیا.
دانشنامه آزاد فارسی
رُهبانیّت(در لغت به معنای خشیت و ترس) تارک دنیایی. در مسیحیت، التزام مذهبی به رعایت سلوک زندگی در فقر و عفاف و طاعت که پیش از مسیحیت در دین یهود (مثلاً در میان آسینیان) و دین بودا و دیگر ادیان معمول بود. نخستین زاهدان مسیحی به تنهایی در بیابان سر می کردند. اولین دیر مسیحی را پاخومیوس قدیس در مصر بنیاد نهاد (۳۴۶ م). بسیاری از فرقه های رهبانی به نیازمندان کمک می کنند، مراکز درمانی تأسیس می کنند، بی ...
فرهنگ فارسی
طریقه رهبان، گوشه نشینی وترک دنیاوچشم پوشی ( مصدر ) طریقه راهبان ( راهب ) ترک دنیا و اعراض از آن . زهد ترسایان که باز داشتن نفس باشد از حظوظ و لذات چنانکه نکاح کنند و غذای لذیذ و خوب نخورند بلکه گاه برای رفع شهوت آلت تناسل را می برند .
دانشنامه عمومی
رُهبانیت، دیرنشینی، یا ترک دنیا، شیوه ای است که برخی از معتقدان به بعضی مذاهب در زندگی در پیش می گیرند و معمولاً شامل دوری از بیشتر جنبه های مادی زندگی و توجه بسیار به عبادت است. کسانی که به رهبانیت می پردازند راهب (مرد) یا راهبه (زن) نامیده می شوند.مصاحب، علامحسین، دائرةالمعارف فارسی، سازمان انتشارات فرانکلین، تهران ۱۳۴۵راهبان و صومعه هافهرست فرقه های رهبانیت مسیحیرُهبانیت یکی از انواع جمع عربی ا...
[ویکی فقه] به شیوه زندگی راهبان مسیحی که لذت های دنیوی مانند ازدواج کردن و...را ترک می کنند رَهبانیت می گویند.از آن به مناسبت در باب صلات و نکاح سخن گفته اند.واژه «رهبانیت» از «رهبه» به فتح راء به معنای ترس گرفته شده و به شیوه راهبان مسیحی اطلاق میشود. معنای راهبراهب به کسی گویند که دنیا و لذتهای آن، از جمله ازدواج، خوردن گوشت و استفاده از بوی خوش را ترک کرده و از مردم و جامعه کناره گرفته و در ع...
