معانی کلمه : رنگ

رنگ . [ رِ ] (اِ) آهنگ مخصوص رقص . آهنگی که بتوان با آن رقصید .
- یک رِنگی ؛ آوازی که تابع یک مقام باشد مثل شهرآشوب . (فرهنگ نظام ).

پرتو آفتاب و ماه.

از فرم‌های موسیقی با آهنگ طرب‌انگیز که با آن بتوان رقصید.

شتر قوی که برای جفت‌گیری نگه می‌دارند: ◻︎ کاروانی بی‌سرا کم داد جمله بارکش / کاروانی دیگرم بخشید بختی جمله رنگ (فرخی: ۴۵۳).

بز کوهی: ◻︎ شیر بینم شده متابع رنگ / باز بینم شده مسخر خاد (مسعودسعد: ۱۱۰)، ◻︎ رنگیم و با پلنگ اجل کارزار ما / آخر چه کارزار کند با پلنگ رنگ (سوزنی: ۲۳۲).

(رِ) (اِ.) آهنگ ضربی و نشاط آور.

برآمیختن ( ~. بَ. تَ) (مص ل .) فتنه کردن .

(رَ) (اِ.) از ادات تشبیه که معنای مثل و مانند می دهد: گلرنگ .

( ~.) (اِ.) 1 - شُتر قوی که برای بچه زادن نگه می دارند. 2 - بز کوهی .

( ~.) (اِ.) 1 - رنج ، محنت . 2 - عیب . 3 - حیله ، مکر. 4 - سود، بهره .

جنبه‌ای از ادراک بصری که سه بُعد فام و خلوص و روشنی را در بر می‌گیرد

شکل و قیافه – ریخت – سیما

حیله، مکر

طرح، نقش، نقشه

صبغه، فام، گون، لون

۱. صبغه، فام، گون، لون
۲. حیله، مکر
۳. طرح، نقش، نقشه