معانی کلمه : رنجور

تلفظ بین المللی : /rˈandʒuːr/ تلفظ :‌ [R'andZu:R]

لغت نامه دهخدا

رنجور. [ رَ ] ( ص مرکب ) بیمار. ( فرهنگ نظام ) ( ناظم الاطباء ). دردمند. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ شعوری ص 5 ب ). خداوندرنج. ( ناظم الاطباء ). مریض. ناخوش. مبتلای رنج. صاحب غیاث اللغات آرد: در اصل رنج وَر بود بجهت تخفیف ماقبل واو را ضمه داده واو را ساکن کرده اند : سراسر ز دیدار من دور بادبدی را تن دیو رنجور باد.فردوسی.ز دیدار او چشم بد دور بادتن بدسگالانش رنجور باد.فردوسی.ز درد و غم و رنج دل دور بو...

فرهنگ عمید

۱. رنج کشیده، آزرده، دردمند.
۲. بیمار.
۳. غمگین.

فرهنگ معین

(رَ ) (ص مر. ) ۱ - رنج کشیده . ۲ - دردمند، بیمار. ۳ - غمگین ، آزرده .

فرهنگ فارسی

رنج کشیده، آزرده، دردمند، بیمار، غمگین
( صفت ) ۱ - رنج کشیده مشقت کشیده . ۲ - دردمند بیمار . ۳ - آزرده ملول . ۴ - غمگین اندوهناک .

مترادف و متضاد

آزرده، بستری، بیمار، رنجه، علیل، غمگین، مریض، ناتوان، ناسالم، نالان

painful (صفت)دردناک، رنج اور، محنت زا، رنجور، ناراحت کنندهill (صفت)مریض، خسته، ناشی، بد، خراب، زیان اور، بیمار، علیل، معلول، ناخوش، سوء، رنجور، ببدی، غیر دوستانه، از روی بدخواهی و شرارتsickly (صفت)ناتوان، بیمار، ناخوش، رنجورinfirm (صفت)ضعیف، ناتوان، علیل، نااستوار، رنجورwretched (صفت)خوار، پست، بی چاره، بد بخت، رنجور، ضعیف ا...