معانی کلمه : رشتن

(رِ تَ ) (مص م . ) تافتن ، تابیدن .
(رُ تَ ) (مص ل . ) افروختن ، تافتن .

ریسیدن پنبه یاپشم بادوک تاب دادن، تابیده شده
( مصدر ) ( رشت ریسد خواهد رشت بریس ریسنده رشته ) پنبه یا پشم را با دوک ریسیدن تافتن تابیدن : [[ می آسوده در مجلس همی گشت رخ میخواره همچون می همی رشت ]] ( ویس و رامین )
نام وزیر دارای بزرگ پسر بهمن که پسرش دارا بن دارا او را رنجانید و همو بدین سبب در باطن با اسکندر رومی یکی شد و او را بر ضد دارا بر انگیخت .

( رِشتِن ) ( صت ) ؛ رشته؛ بند؛ طناب؛ ریسمان