معانی کلمه : ردی

تلفظ بین المللی : /rˈadi/ تلفظ :‌ [R'adi]

لغت نامه دهخدا

ردی . [ رَ ] (ع ص ) رَد. رجل رَد؛ مرد هالک . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

ردی . [ رَ دا ] (ع اِ) ج ِ رَداة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به رَداة شود.

ردی . [ رُدْ دا ] (ع ص ، اِ) زن مطلقه که به خانه ٔ پدر و مادر خود برگردد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). زن مطلقه . (از اقرب الموارد)....

بالاپوش.

(رَ) [ ع . رداء ] (اِ.) بالاپوش .

(رَ دا) [ ع . ] (اِمص .) هلاک ، تباهی .

(رَ ) [ ع . رداء ] (اِ. ) بالاپوش .
(رَ دا ) [ ع . ] (اِمص . ) هلاک ، تباهی .

تباه

هالک

بد، سیئه

۱. بد، سیئه
۲. تباه
۳. هالک

repudiation (اسم)

انکار، ردی

rejection (اسم)

طرد، رد، عدم پذیرش، ردی، وازنی، مردود سازی