تلفظ بین المللی : /rabhˈɑlnuːʔ/ تلفظ : [Rabh'Alnu:?]
لغت نامه دهخدا
ربةالنوع . [ رَب ْ ب َ تُن ْ ن َ ] (ع اِ مرکب ) الهه . مؤنث رب النوع در معنی فرشته ای که خداوند برای پرورش و حفاظت هر نوع از انواع حیوانات و نباتات و جمادات مقرر فرموده چنانکه برای پرورش هر نوع فرشته ای جداگانه ای است . مرحوم پیرنیا می نویسد: اگر شاه عنوان خداوندگار داشت ملکه را ربةالنوع یا ربةالنوع آسمانی می خواندند. (ایران باستان ج 3 ص 2658). و باز در جای دیگر گوید: موزها نُه ربةالنوع بودند که ...
