معانی کلمه : رباب

(رَ ) [ ع . ] (اِ. ) ابر، ابرسفید.
(رَ یا رُ ) [ ع . ] (اِ. ) از آلات موسیقی زهی ، مانند طنبور که با دست یا آرشه نواخته می شود.

از آلات موسیقی قدیم شبیه تارکه کاسه آن کوچکتراست، ابر، ابرسفید، واحدش ربابه
( اسم ) آلتی موسیقی از ذوات الاوتار که در قدیم آن را با ناخن یا زخمه و سپس با آرشه مینواختند و آن طنبور مانندی بود و دستهای داشت .
پنج قبیله از عرب که یکی شده اند و هم ضبته عدی ثور عکل و تیم و انما سموا بذلک لانهم غمسوا یدیهم فی رب و تحالفو علیه .