معانی کلمه : راستگوی

تلفظ بین المللی : /rɑstɡˈuje/ تلفظ :‌ [RAstg'uje]

لغت نامه دهخدا

راستگوی. ( نف مرکب ) راستگو. صادق. راست گفتار. صادق الوعد: بَرّ؛ راستگوی. ( یادداشت مؤلف ). صادق ؛ راستگوی. ( منتهی الارب ). صدیق ؛ راستگوی. ( ناظم الاطباء ). صدوق ؛ راستگوی. صِدّیق ؛ بسیار راستگوی. ( از منتهی الارب ) : سوی کعبه آذر آرید روی بفرمان پیغمبر راستگوی.دقیقی.بدو گفت جاماسب کای راستگوی جهانگیر و شیراوژن و نامجوی.فردوسی.بسی آفرین کرد پیران بر اوی که ای شاه نیک اختر راستگوی.فردوسی.نگه کرد...

فرهنگ فارسی

راستگو . صادق
( راستگو ی ) ( صفت ) آنکه راست گوید صادق . مقابل دروغگو ( ی ) کاذب .

معانی کلمه : راستگوی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات