تلفظ بین المللی : /rˌɑdijˌoʔaktivˈiteː/ تلفظ : [R,Adij,o?aktiv'ite:]
لغت نامه دهخدا
( رادیوآکتیویته ) رادیوآکتیویته. [ ی ُ تی ت ِ ] ( فرانسوی ، اِ مرکب ) اجسام رادیوآکتیو. در سال 1897 م. بکرل دانشمند فرانسوی ملاحظه نمود که چون املاحی از اورانیوم را در جعبه فلزی قرار دهیم با وجود آنکه با خارج ارتباطی ندارند املاح اورانیوم اشعه ای از خود بخارج میفرستند که بر روی صفحه حساس عکاسی اثر مینماید بعداً مادام کوری ملاحظه نمود که این خاصیت در توریوم نیز وجود دارد پس از آن بکشف ماده دیگری از...
فرهنگ عمید
تجزیۀ عناصری مانندِ رادیوم، اورانیوم، و پلونیوم که تشعشعات آلفا، بتا، و گاما ایجاد می کنند.
