لقبی است که مامون به طاهربن حسین (ه.م. ) داد از آنروی که در جنگ با علی بن عیسی بهر دو دست شمشیر زد و سر او را بدونیم کرد.
۱- آنکه بهر دو دست شمشیر زند . ۲- هر کوکبی که در وتد وسط السمائ باشد و تسدیس او وتربیعش هر دو بالای زمین افتد و غلبه او را باشد و آن کوکب که به وتد وسطالسمائ باشد و تسدیسش و تربیعش هردو زیر زمین بود را ذوالیسارین گویند .
