تلفظ بین المللی : /zavˈɑleʃfˌar/ تلفظ : [zav'AleSf,aR]
لغت نامه دهخدا
ذوالشفر. [ ذُش ْ ش ُ ] ( اِخ ) لقب پسر ابوشرح خزاعی. || لقب پدر تاجه حمیری ملکه یمن که در ایام قحط یوسف از گرسنگی بمرد. ابن هشام گوید: سیل گوری را به یمن بشست و در آن گور زنی یافتند که بر گردن هفت مخنقة در و در هر یک از دو دست و دو پای هفت دست آورنجن و هفت خلخال و هفت بازوبند داشت و به هر انگشت انگشتری که در آن گوهری گران بها درنشانده بودند و نزدیک سر وی صندوقی انباشته از چیزها و لوحی که بر آن نبش...
