ذوالرُمّه، غَیلان بن عُقبه ( ـ۱۱۷ق)شاعر و از عشاق معروف عرب. زندگی، و عشق او به مَیّه و خرقاء، با افسانه های بسیار درآمیخته است. قصایدش با معیارهای زمانه نامتعارف بود و اکراهش از جریان شعر آن دوره وی را بر آن داشت که بر میراث پیش از اسلام خویش بیش از اندازه تکیه کند. ناقدان عصر شعرش را معیوب می دانستند و او را به سرقت ادبی از برادرانش و ابن عَجّاج متهم می کردند، اما سخن شناسان بعدی وی را ستوده اند...
