[ویکی الکتاب] ریشه کلمه: ذنب (۳۹ بار)(بفتح اوّل) ، راغب ذنوب را اسب دراز دم و دلو دمدار گفته و میگوید بطور استعاره در مهنای نصیب به کار میرود یعنی بر ستمگران نصیبی از عذاب هست مانند نصیب ستمگران گذشته پس عجله نکنند. یبرسی آن را دلو پر از آب گفته و از بعضی نقل میکند که ذنوب نمیگویند مگر آن که آب داشته باشد و گوید در حدیث بول اعرابی آمده که «اَمَرَ بِذَنُوبٍ مِنْ ماءٍ فاریقَ عَلَیهِ» یعنی دستور ...
