ذلک. [ ذا ل ِ / ذا ل ِ ک َ ] ( ع اِ، ضمیر ) آن. برای اشاره بعید است : و ما ذلک علی اﷲ بعزیز. ( قرآن 20/14 ). || این است : ذلک فضل اﷲ یؤتیه من یشاء. ( قرآن 54/5 و 21/57 و 4/62 ).
- بناءً علی ذلک ؛ بنابراین. از اینرو.
- مع ذلک ؛ و با این. با این همه. با وصف این.
- و غیر ذلک ؛و جز این.
- و نحو ذلک ؛ و مانند این.