( ذاکرة ) ذاکرة. [ ک ِ رَ ] ( ع ص ، اِ ) تأنیث ذاکر. یاد. || قوه ای در آدمی و بعض جانوران دیگر که بدان معلومات و مدرکات و محسوسات گذشته بیاد آید. قوه ای که شناخته های گذشته و غایب بدان بیاد آید. و آن غیر حافظه است. قوه ای است در آدمی و دیگرحیوان که واسطه آن یکی از حواس خمسه ظاهره است و با آن چیزهای گذشته بیاد آید و این قوّه غیر حافظه باشد چه حافظه چون کتابی است که گذشته ها را نگاه میدارد و آدمی ب...
فرهنگ عمید
۱. =ذاکر ۲. (اسم ) قوۀ باطنی که مطالب را در ذهن نگه می دارد و گاه به مناسبتی به یاد می آورد.
فرهنگ فارسی
مونث ذاکر، یاد آورنده، قوه باطنی ۱ - ( اسم ) مونث ذاکر . ۲ - قوه ای در انسان که حوادث و اعمال و اقوال را بیاد آورد حافظه . تانیث ذاکر .
