تلفظ بین المللی : /dˈiɡ pˈɑje/ تلفظ : [d'ig p'Aje]
لغت نامه دهخدا
دیگپایه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) سه پایه آهنین که دیگ بر آن نهند و در زیر آن آتش کنند تا پخته شود و آن را دیگدان یعنی ظرف دیگ مانند گلاب دان که ظرف گلاب است گویند. ( انجمن آرا ) ( از آنندراج ). دیگدان آهنی. ( شرفنامه ). دیگپای و سه پایه آهنین. ( ناظم الاطباء ). حامیة. دیگدان و سه پایه آهنین باشد. ( برهان ). دیگدان آهنی. ( جهانگیری ): اثفیة ( ج ، اثافی )؛ دیگپایه گلین. منصب ؛ دیگپایه آهنین. المثف...
فرهنگ عمید
۱. دیگدان، اجاق. ۲. سه پایۀ آهنی که دیگ را روی آن می گذارند. ۳. (نجوم ) یکی از صورت های فلکی شمالی، چنگ رومی، شلیاق.
فرهنگ معین
(یَ یا یِ ) (اِمر. ) ۱ - سه پایة آهنین که دیگ را روی آن می گذارند. ۲ - نامِ ستاره ای است در صورت فلکی چنگ رومی ، نسرواقع .
