دیوچهر. [ وْ چ ِ] (ص مرکب ) دیوچهره . دیوصورت . زشت روی : چنین کار نامد بگودرزیان از آن دیوچهران تورانیان . فردوسی .هوا تیره چون پود بر تار شدبر آن دیوچهران جهان تار شد. اسدی .از ایرانیان کس نبد دیده چیرچنان دیوچهران گرد دلیر. اسدی .فرود آمد زروزن دیوچهری نبوده در سرشتش هیچ مهری . نظامی .فرشته صفت گرد آن دیوچهرهمی گشت چون گرد گیتی سپهر.نظامی ....
