تلفظ بین المللی : /dˌijunˈuːsuːs/ تلفظ : [d,ijun'u:su:s]
لغت نامه دهخدا
دیونوسوس. ( اِخ ) دیونوسیوس. روفس را کتابی بوده است بنام کتاب علة دیونوس. ابن الندیم میگوید و هوالقیح. ( یادداشت مؤلف ): ثم سار [ افلاطون ] الی سیفیلد فجرت له قصةمع دیونوسیوس المتطبب. ( عیون الانباء ج 1 ص 50 س 20 ).
دانشنامه آزاد فارسی
دیونوسوس (Dionysus)(یا: دیونیزوس؛ دیونیسوس؛ دیونیز) در اساطیر یونان، خدای شراب، جذبۀ عارفانه و شادخواری مفرط، فرزند شاهدخت سِمِله و زئوس. در هیئت وحشی اولیه اش، ملازمان او دو دسته بودند: ساتیراها، مخلوقانی می خواره و شهوت ران، و ماینادها، زنانی که در حالت خلسه قادر بودند با دست های خود جانوران را پاره پاره کنند. در دوره های بعد که از وحشی گری اش کاسته و بر عطوفت اش افزوده شد، شدت و افراط آیین های ...
فرهنگ فارسی
دیونوسیوس . روفس را کتابی بوده است بنام کتاب عله دیونوس . ابن الندیم میگوید و هو القیح .
