تلفظ بین المللی : /dˈin kitˈije/ تلفظ : [d'in kit'ije]
لغت نامه دهخدا
دین کیتیه. ( اِخ ) نام دینی بهندوستان وپیروان این دین آفتاب را پرستند و آن را بتی کرده اند بر عرابه ای و پایه های آن بصورت چهار اسب است و بدست بت گوهری است برنگ آتش و معتقدند که آفتاب پادشاه ملائک و سزاوار عبادت و سجود است از اینرو بدین بت سجده برند و برگرد او با بخور و سازهای نواختنی طواف کنند و این بت را ضیاع و غلات است و خدامی و کسانی که بمصالح میکده و ضیاع آن پردازند. و عبادت این بت در روز سه ...
