تلفظ بین المللی : /dˌisuːnˈɑns/ تلفظ : [d,isu:n'Ans]
دانشنامه آزاد فارسی
دیسونانْس (dissonance)در موسیقی ، ترکیبی از دو یا چند آوا که برای گوش ناخوشایند است. این واژه متضاد کُنسونانس است و به سبب وجود یک فرکانسِ ضرب، نامطبوع دانسته می شود. تعدیلِ یکسان باعث می شود فاصله ها اندکی خارج از کوک به گوش برسند و بدین ترتیب امکان مدولاسیون آزادانه بین گام ها پیش می آید. این جلوه به سبب وجود سیم های هم صدا که بینابین خود نامطبوع ایجاد می کنند در هارپسیکورد و پیانو به صورت پنهان...
