دیالمۀ بغداد(یا: دیالمۀ عراق) شاخه ای از سلسلۀ آل بویه (حک: ۳۲۰ـ۴۴۷ق) . احمد مؤسس این سلسله فرزند بویه و شیعه مذهب بود که در اواخر نیمۀ اول قرن ۴ق به تدریج بر ترکان بغداد، موصل و امیرالامراها و مدعیان حکومت بغداد چیره شد و از خلیفه لقب «معزالدوله» گرفت و خطبه نیز به نام او خوانده شد و لقب وی بر سکه ها نقش بست و خلیفه عباسی چندی بعد فقط ظاهراً خلافت می کرد و ادارۀ امور عملاً در دست دیالمه بود. دیال...