معانی کلمه : دکن

تلفظ بین المللی : /dˈakn/ تلفظ :‌ [d'akn]

لغت نامه دهخدا

دکن . [ دُ ] (ع ص ) ج ِ دَکناء. (اقرب الموارد). رجوع به دکناء شود.

دکن . [ دَ ] (ع اِ) رنگ «أدکن » و مایل به سیاهی . (از ذیل اقرب الموارد از لسان ). و رجوع به ادکن شود.

دکن . [ دَ ] (ع مص ) بر هم نهادن رخت را. (از منتهی الارب ). متاع خانه بر یکدیگر نهادن . (دهار). بر هم چیدن متاع را. (از اقرب الموارد)....

دانشنامه آزاد فارسی

دَکَن (Deccan)دَکَنفلات آتشفشانی مثلث شکلی در شرق هند. بین تپه های ویندیا در شمال، و کوه های گات غربی و گات شرقی در جنوب گسترش یافته است. ارتفاع این فلات به ۷۵۰ متر می رسد و رودهای گودآوری، بیما، و کریشنا، آن را به سمت شرق زهکشی می کنند، این رودها دره هایی عمیق ایجاد کرده اند. پنبه، مهم ترین محصول خاک آتشفشانی این فلات به شمار می رود و کشت ارزن، گندم، و سایر غلات نیز در آن رواج دارد. دکن پس از فور...

فرهنگ فارسی

ناحیه ایست بشکل شبه جزیره ای مثلث در جنوب هندوستان که پایتخت آن حیدر آباد است و تا قبل از تقسیم هندوستان نظام دکن بر آن حکومت میکرد و پس از استقلال هندوستان ایالتی از هند بشمار میرود.
جمع دکنائ .

دانشنامه عمومی

فلات دَکَن بزرگترین فلات کشور هندوستان است. که بخش عمده جنوب این کشور را شامل می شود. این فلات میان سه رشته کوه واقع شده و ۸ ایالت هند را دربر گرفته و خط ساحلی مثلث شکل شبه قاره هند را تشکیل می دهد.تصویر ماهواره ای فلات دکن سبک دکنی در مینیاتور شمسه ای از خط، حجاری بر روی سنگ، سده شانزدهم میلادی کتاب نعمت نامه نصیرالدین شاهی (کتاب دستور آشپزی) چ...

گویش مازنی

۱امر به کردن – بکن ۲کنده کاری کن ۳فرو کن

/dakken/ امر به کردن – بکن - کنده کاری کن ۳فرو کن

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دکن . [ دُ ] (ع ص ) ج ِ دَکناء. (اقرب الموارد). رجوع به دکناء شود.

دکن . [ دَ ] (ع اِ) رنگ «أدکن » و مایل به سیاهی . (از ذیل اقرب الموارد از لسان ). و رجوع به ادکن شود.

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

معانی کلمه : دکن

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

گویش مازنی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : دکن

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

گویش مازنی

کلمات مرتبط

نظرات