معانی کلمه : دکانداری

تلفظ بین المللی : /dˌokkɑndˈɑri/ تلفظ :‌ [d,okkAnd'ARi]

لغت نامه دهخدا

دکانداری. [ دُک ْ کا / دُ ] ( حامص مرکب ) عمل دکاندار. داشتن دکان. کاسبی در دکان. ( فرهنگ فارسی معین ). کسب. ( ناظم الاطباء ). || کلبه داری. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || کنایه از چرب زبانی و تعریف کنندگی. ( برهان ). چرب زبانی و تکلف کردن در فروختن کالای سهل به بهای گران. دکان آرایی. ( آنندراج ). چرب زبانی و خوش آمدگویی. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). چرب زبانی. تعریف و تحسین. ( ناظم الاطباء ). گفتن ...

فرهنگ فارسی

۱ - کاسبی در دکان . ۲ - چرب زبانی .

کلمات مرتبط

دکاندار
درانداریته
دُژانگاری برنامه ریزی
دُژانگاری شواهدگریز
دُژانگاری عطفی
دُژانگاری قمارباز
دینداری
دامداری کردن
محوطه دامداری

معانی کلمه : دکانداری

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات