دژاگامه . [ دُ / دَ / دِ م َ / م ِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) زاهد و پرهیزکار. (برهان ). || خواجه سرا. (برهان ). || خشم آلود و دژآبادو دژاگام . (از آنندراج ). غضبناک و خشم آلود. (ناظم الاطباء). || بدذات و بدطبع. (ناظم الاطباء).
