(دَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - مریض ، ناخوش . ۲ - آن که ملازم مکانش باشد. ۳ - آن چه باطنش فاسد باشد. مکان ~: ۱ - ناموافق برای صحت بدن . ۲ - مکار، حیله گر.
دانشنامه آزاد فارسی
دِوی (Devi)(یا: مَهادِوی) الهۀ بزرگ هندو. گاه شاکتی نیز نامیده می شود که به معنی «قدرت» است و حکایت از نیروی سازندۀ پایان ناپذیر وی می کنند. دوی خدای فعالی است که به ثبات جهان و نیازهای پیروانش توجه دارد، اما وجه ویرانگر و خون خواری نیز دارد که در نظام عالم طبیعی و ضروری به شمار می رود.wikijoo: دوی...
فرهنگ فارسی
۱ - دوتا بودن دوگانگی . ۲ - دو جهتی اختلاف . کس مابه دوی نیست در آن کسی .
دانشنامه عمومی
دِوی یا دِوی بزرگ (مَها دوی)، واژه سانسکریت برابر ایزدبانو است. این واژه در آئین هندو به جای شاکتی یا نمود مادینه خداوند به کار می رود. او نیروی نهایی خلاق در کیهان شمرده می شد که مادر همه چیز است و او بود که ایزدان مذکر را وادار به عمل می کرد. او همتای مادینه ای است که بدون وی نمود نرینه، که نمایانگر هوشیاری و پرواگری است، ناتوان و ناپایاست. دِوی گوهر و هسته همه ایزدبانوان هندوست. سه نمودگار شناخ...