معنی کلمه :‌ دوغ ابادی

( دوغ آبادی ) دوغ آبادی. ( اِخ ) امام ضیاءالدین دوغ آبادی. از شعرا و رباعی سرایان سمرقند بود. رباعی زیر از اوست :
دیدم دل خسته را جدا از شادی
وندر غم تو به دست هر بیدادی
گفتم که کجا فتاده ای ای مسکین
گفتا که خوشستم تو کجا افتادی.