معانی کلمه : دوشیزگی

تلفظ بین المللی : /doʃizˈeɡi/ تلفظ :‌ [doSiz'egi]

لغت نامه دهخدا

دوشیزگی. [ زَ / زِ ] ( حامص ) بکارت و دخترگی. ( ناظم الاطباء ). دختری. ( از شرفنامه منیری ). باکره بودن. ( فرهنگ لغات ولف ). عذار. عذرت. دختری. ( یادداشت مؤلف ). عذرة. بکارت. ( دهار ). قضة. عذر. ( منتهی الارب ) : رسیده بدین سال و دوشیزه اندبه دوشیزگی نیز پاکیزه اند.فردوسی.از او ناشده حال دوشیزگی ولیکن بسوده مر او را رجال.ناصرخسرو.کُعبَة: دوشیزگی دختر. اختضار؛ زایل کردن دوشیزگی دختر. افتراع ؛ دوشی...

فرهنگ عمید

دوشیزه بودن، دخترگی.

فرهنگ فارسی

حالتی که نمایانگر زنی است که هرگز رابطۀ جنسی نداشته است متـ . باکرگی

دوشیزه بودن بکارت . یا دوشیزگی ستدن ازاله بکارت . ( ازاله )

مترادف و متضاد

بکارت، دختری، عذرت

virginity (اسم)

بکارت، دوشیزگی، دخترکی، زندگی تجرد

maidenhood (اسم)

بکارت، دوشیزگی، تازگی

معانی کلمه : دوشیزگی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات