دواج. [ دَ / دُ / دِ ] ( معرب ، اِ ) لحاف که پوشیده شود. ( منتهی الارب ). دُواج که عامه آنرا دُوّاج می نامند، فارسی معرب است. ( از المعرب جوالیقی ص 147 ). || به معنی لحاف باشد. ( برهان ) ( از غیاث ).لحاف. رختخواب. بستر. ( یادداشت مؤلف ) : ندارم خبر زَاصل و فرع خراج همی غلطم اندر میان دواج.فردوسی.تا شبی پای در دواجش بردمیل در سرمه دان عاجش برد.سعدی.اگر خوش نخسبد خداوند تاج رعیت بخسبد به شب در دواج...
فرهنگ عمید
۱. بالاپوش. ۲. لحاف.
فرهنگ معین
(دَ ) [ طبر. ] (اِ. ) لحاف ، روانداز.
فرهنگ فارسی
بالاپوش، لحاف ( اسم ) بالا پوش لحاف . ۲ - نوعی جامه .
دانشنامه عمومی
سلام : واژه ی دواج در گویش سمنانی = معنی آن در فارسی = لحاف
