معنی کلمه :‌ دهبل بن کاره

دهبل بن کاره. [ دَ ب َ ل ِ ن ِ رَ ه ْ ] ( اِخ ) مردی بود که کلان لقمه می خورد. ( منتهی الارب ). رجوع به دهبلة شود.