معانی کلمه : دمنه

دمنه . [دَ ن َ / ن ِ ] (اِ) سوراخی که برای دم کشی و باد آمدن به تنور گذارند. (از فرهنگ جهانگیری ) (ناظم الاطباء)(از برهان ). فرجه ٔ تنور. (انجمن آرا). باجه ٔ تنور.

۱. روباه: ◻︎ گاه فریب دمنهٴ افسونگرند لیک / روز هنر غضنفر لشکرشکن نی‌اند (خاقانی: ۱۷۴).
۲. [مجاز] آدم مکار و حیله‌گر. Δ در اصل نام شغالی حیله‌گر در کتاب «کلیله و دمنه» است.