تلفظ بین المللی : /delfˈoruːz/ تلفظ : [delf'oRu:z]
لغت نامه دهخدا
دلفروز. [ دِ ف ُ ] ( نف مرکب ) دل فروزنده. دل افروز. نشاطانگیز و فرحت خیز. ( آنندراج ). روشن کننده دل. مایه انشراح صدر. روشن کننده قلب. مفرح القلب. دل شادکننده. شادی بخش : روان اندر او گوهر دلفروزکزو روشنایی گرفته ست روز.فردوسی.چو چندی بدین سان گذر کرد روزبه شادی و رامش همه دلفروز.فردوسی.چنین گفت کامروز روز منست بلند آسمان دلفروز منست.فردوسی.یکی آنکه دانستن باز و یوزبیاموزدش کان بود دلفروز.فردوسی....
فرهنگ عمید
دل افروز، آن که یا آنچه دل را شاد و روشن کند.
فرهنگ فارسی
دل افروز، آنکه یا آنچه دل راشادوروشن کند ( صفت ) آنکه با آنچه که دل را روشن سازد موجب فرح و انبساط خاطر .
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: del foruz) (در قدیم) (به مجاز) مایه شادی دل ، زیبا ، پسندیده و گرامی .
اسم: دلفروز (دختر) (فارسی) (تلفظ: del foruz) (فارسی: دلفروز) (انگلیسی: del foruz) معنی: ( مجاز ) مایه شادی دل، زیبا، پسندیده و گرامی، موجب شادی دل، زیبا و پسندیده
